+ فرقه هاي مسيحيت

بسم الله الرحمن الرحيم
سلام و درود خدمت همراهان و دوستان عزيز. سوال هفدهم :

ميشه يه مختصري درباره فرقه هاي مسيحيت توضيح بدين ؟

مسيحيت فعلي بيش از 50 فرقه فعال داره که سه تا از اونها داراي بيشترين معروفيت و طرفدارن:

کاتوليک ( به معني عمومي)، ارتدوکس ( به معني سنتي)، پروتستان ( به معني معترض)

     اولش تقريبا همه مسيحيا يه کاسه بودن تا اينکه يه روز امپراطور قسطنطنيه متوجه شد بسياري از مسيحيا تحت تاثير عواملي از جمله رسوخ تفکر اسلام، ديگه زورشون مياد به تصاوير و مجسمه هاي مقدسي که توي کليسا نصب شده بود، احترام بذارن و اين کارها رو نوعي بت پرستي حساب ميکردن.
     اين بابا که ديد حرف حساب جواب نداره، دستور داد همه اين بند و بيلها رو از توي کليساها جمع کنن. آقا کلي سروصدا بپا شد و در نتيجه پاپ لئوي سوم که در روم مستقر بود حکم تکفير امپراطور رو صادر کرد و براي اينکه بيشتر حال اونو بگيره و ضمنا از گزند حملات احتماليش محفوظ باشه، دست به دامن شارلماني (سردار فرانسوي که سپاه اسلام رو شکست داده بود و احترام و علاقه زيادي به مسيحيت و کليسا داشت) شد و اونو بعنوان "امپراطور مقدس" معرفي کرد.
     اين کشمکش ها تا قرن 11 ميلادي ادامه داشت و درين زمان بود که ديگه اين دوتا فرقه ديدن هيچ جوري با هم تفاهم ندارن و خلاصه کار به جدايي کشيد. يکي اسمش شد کاتوليک (طرفداران پاپ به مرکزيت روم غربي) و اون يکي شد ارتدوکس (اصلاح طلبان طرفدار امپراطور قسطنطنيه به مرکزيت يونان و حومه!)

برخي از تفاوتهاي اعتقادي کاتوليک و ارتدوکس :
* کشيشهاي ارتدوکس ازدواج ميکنن ولي کشيشهاي کاتوليک نه
* ارتدوکسها اعتقادي به مصونيت پاپ از گمراهي و خطا ندارن ولي کاتوليکها دارن
* زبان مقدس ارتدوکسها يونانيه ولي زبان مقدس کاتوليکها لاتين
* مراسم عباديشون رو به زبان محلي خودشون ميخونن ولي کاتوليکها فقط به لاتين
* و .....

     دومين انشعاب بزرگ مسيحيت در قرن 16 ميلادي و در بين کاتوليکها اتفاق افتاد. در دوران رنسانس و پايان تدريجي حاکميت مطلق کليسا، يواش يواش اتهامات و اعتراضاتي توسط يه سري اصلاح طلب به رهبري شخصي به نام مارتين لوتر مطرح شد.
     لوتر که خودش کشيش بود و يه کليسا توي ويتنبرگ آلمان داشت، معتقد بود آيين خالص مسيحيت با عملکرد و باورهاي کشيشان، تومني دوتومن توفير داره و اين دين پاک به مرور زمان و دخالت افکار و سليقه ها دچار ناخالصي شده.
     اين بود که نشست کلي در ارکان دين مسيحيت مطالعه و تحقيق کرد و نهايتا 95 مورد از مغايرتهاي رفتار کليسا با تعاليم الهي مسيح رو بيرون کشيد و زد روي ديوار کليساي خودش. يکي از مهمترين اين تضادها، مساله آمرزش گناهان از طرف کشيش و پاپ بود. يعني روساي کليسا هر کسي رو که دلشون ميخواست به يه بهونه اي از کليسا اخراج يا اصطلاحا تکفير ميکردن، بعد اجازه ميدادن تا طرف گناهانش رو بازخريد کنه. حتي دامنه آمرزش، به ارواح مردگان هم توسعه داده شده بود و اسنادي رسمي مبني بر فروش بهشت به مردم تحويل ميدادن!
لوتر از طرف سردمداران کاتوليک به ارتداد محکوم شد ولي انديشه هاي او که پروتستانيسم ناميده ميشه به سرعت در بين بسياري از کشيشان گسترش پيدا کرد.
     اين نهضت اگر چه هدفش ظاهرا خير بود و يه جورايي نهضت اصلاحي ديني محسوب ميشد ولي در عمل بهونه بدست خيليها داد تا همه اعتقادات و باورهاي ديني ( اعم از اصيل يا ساختگي) رو زير سوال ببرن.

برخي تفاوتهاي پروتستانيسم و کاتوليک :
پروتستانيسم برخلاف کاتوليسم، راه سعادت اخروي رو در آباداني و عمران زندگي دنيوي معرفي ميکنه و به جاي اينکه اعتراف نزد کشيش رو سبب آمرزش گناهان بدونه، معتقده که بايد در دنيا کار نيک کرد و به فکر ساختن اون بود. همين تفکر بود که باعث شد مسيحيت غربي، به امور دنيوي به عنوان اصول ارزشي ديني نگاه کنه و گام بلندي به سمت گسترش سرمايه داري در غرب برداشته بشه.
     از ديگر تفاوتهاي پروتستانيسم با کاتوليسم : عدم اعتقاد به عصمت پاپ، رعايت دموکراسي در تشکيلات کليسا، اعتقاد به عدم نياز به کشيش و پاپ براي ارتباط با خدا و فهم اصول عقايد، جواز ازدواج براي کشيشان، عدم وجوب اعتراف نزد کشيش، عدم اعتقاد به برزخ و.....

نويسنده :مسعود احتشامي در دوشنبه 10/10/1386 و ساعت 12:0 صبح | نظرات ديگران()